As Burlala.....

Volksweise aus dem 17. Jahrhundert

1. |: As Buurlala geboren weer Do weer he noch so lütt. :|
Sien moder nehm em woll op den Arm
Un legg em in de Wegg so warm.

Refrain:

|: Deck mi to, seggt he, deck mi to, seggt he.
deck mi to, seggt Buurlala. :|

2. |: As Buurlala na School hen müß, Do weer he noch so dumm. :|
Er wü nix vun worü, woans,
Verleet sik heel op Hans und Franz.

|: Segg mi to, seggt he, segg mi to, seggt he,
segg mi to, seggt Buurlala. :|

3. |: As Buurlala ranwussen weer, een staatschen Kerl weer. :|
Sien Haar weer dicht an'n Kopp afschoorn,
De Kragen reck em bet över de Ohrn.

|: Steiht mi goot, seggt he, steiht mi goot, seggt he,
steiht mi goog, seggt Buurlala. :|

4. |: As Buurlala op Posten stünn, woll mit sien laden Gewehr. :|
Do keem en Keerl ut Frankriek her,
De wull gern weten, 'neem Düütschland weer.

|: 'K scheet di doot!, seggt he, 'K scheet di doot!, seggt he.
'K scheet di doot!, seggt Buurlala :|

5. |: As Buurlala nu starven wull, ganz musenstill he leeg. :|
De Öllern stünnen an sien Graff,
Und wischen sik de Tranen af.

|: Weent man nich!, seggt he, weent man nich!, seggt he,
weent man nich!, seggt Buurlala :|

6. |: As Buurlala nu storven weer, bi Petrus klopp he an. :|
Och Petrus, leve Petrus mien,
Ik müch so gern in'n Heven sien.

|: Maak mi op!, seggt he, maak mi op!, seggt he,
maak mi op!, seggt Buurlala :|

7. |: As Buurlala in'n Heven weer, uns Herrgott spröök to em. :|
Na Buurlala, wo gefallt dat di,
Hier baven in den Heven bi mi?

|: Na, dat geight, seggt he, na, dat geight, seggt he,
na, dat geight, seggt Buurlala :|

zurück